اعلام انصراف شرکت روسی لوک اویل، از ادامه کار در طرح بهره‌برداری از میدان نفتی اناران در استان ایلام، کاهش ۴۰ درصدی واردات نفت خام ایران از سوی چین، و اعلام قطع واردات نفت خام ایران از سوی شرکت هندی ریلایانس در سال جاری میلادی، پیش از آغاز گفت‌وگوهای نهایی پیرامون تحریم‌های تنبیهی تازه علیه ایران، نتایج تحریم‌های اعلام نشده‌ای است که تولید و بازارهای صادرات نفت خام ایران را هدف قرار داده است. در میان سه گزارش یاد شده که هر یک با فاصله چند روز از دیگری، طی دو هفته گذشته انتشار یافت، اعلام کاهش واردات نفت خام ایران از سوی چین شگفتی بیشتری ایجاد کرد. کاهش واردات نفت خام ایران از سوی چین در حالی صورت گرفت که اقتصاد آسیا در حال بازگشت به طبیعت خود و افزایش ظرفیت تولید، و در نتیجه نیاز به افزایش واردات نفت خام است. به علاوه چین بزرگترین صادرکننده (مستقیم و غیرمستقیم) کالاهای تجاری به جمهوری اسلامی و تنها حامی سیاسی آن در نظام جهانی محسوب می‌شود.

روزنامه دنیادی اقتصاد: رییس شورای اصناف کشور گفت: با توجه به نامه‌ای که معاون اول رییس جمهوری به مجلس نوشته‌، امیدواریم که در سال 89 شاهد اصلاح و تصویب قانون نظام صنفی باشیم.

اقتصاد ایران ،که از زمان روی کارآمدن دولت نهم و شکل گیری حاکمیت یکدست اقتدارگرایان در سال 84 روند تخریبش آغاز شد ، در سال 88 بدلیل تاثیر پذیری از رکود اقتصاد جهانی و سیاست خارجی تهاجمی دولت و وضعیت بی ثبات سیاسی و اجتماعی داخلی ناشی از نتیجه اعلامی انتخابات ریاست جمهوری دهم و تیره شدن فضای کسب و کار در وضعیت "رکود تورمی" فرو رفت و برپایه آمارهای اعلامی بانک مرکزی می توان گفت « زمین گیر » شد .

در ماه های اخیر و به دنبال تلاش جامعه بین المللی برای اعمال فشار بیشتر بر برنامه هسته ای ایران، استفاده از سلاح نفت به عنوان یک عامل تعيين کننده، در تحريم های تازه علیه ايران مورد توجه قرار گرفته است. در حالی‌ که احتمالا اين تحريم ها از سوی شورای امنيت سازمان ملل به شدتی که آمريکا و متحدانش در نظر دارند تصويب نخواهد شد، دولت باراک اوباما می‌کوشد از راه‌های ديگری از جمله هدف گرفتن صدور نفت ايران به چين به جمهوری اسلامی فشار آورد. دولت آمریکا به اين منظور با صادرکنندگان نفت حوزه خليج فارس چون عربستان سعودی و امارات متحده عربی پيوسته در گفت وگو بوده است تا صدور نفت آنها به چين افزايش يابد و از شدت وابستگی پکن به نفت ايران کاسته شود. وقتی نفت از ايران خارج می شود دست سوداگران می افتد و آنها هستند که نفت را می خرند و به جاهای مختلف می فروشند، مگر اين که تحريم‌ها از طرف سازمان ملل باشد تا موثر واقع شود و گرنه اين اقدامات چندان موثر نخواهد بود.